Wat vind je leuk? Misschien wel de verkeerde vraag.
“Wat vind je leuk?”
Het is een vraag die jongeren vaak krijgen wanneer ze nadenken over hun studiekeuze. Maar het is ook een vraag waarop het antwoord regelmatig blijft steken in: “Weet ik niet”, “Eigenlijk van alles” of “Ik vind psychologie leuk.”
Tijdens gesprekken met jongeren in mijn praktijk merk ik hoe vaak het woord leuk voorbijkomt. Zowel positief als negatief. En hoe weinig het woord op zichzelf eigenlijk zegt.
Want wat bedoel je precies als je zegt dat je iets leuk vindt?
Leuk is een verzamelwoord. Er zit veel meer informatie in dan je op het eerste gezicht zou denken.
Wat betekent ‘leuk’ eigenlijk?
Als een jongere zegt dat hij iets leuk vindt, kan daar bijvoorbeeld het volgende achter zitten:
• Nieuwsgierigheid: ik wil hier meer over weten.
• Energie: ik krijg hier energie van.
• Betrokkenheid: ik kan hier helemaal in opgaan.
• Talent: dit gaat me goed af.
• Waarde: ik vind dit belangrijk.
• Voorkeur: dit past bij de manier waarop ik graag werk.
• Ervaring: ik heb dit gedaan en merkte dat ik er plezier aan beleefde.
Voor een studiekeuze is het interessant om dat vage gevoel van leuk verder te onderzoeken. Want pas als je weet wat iemand precies leuk vindt, kun je ontdekken welke opleiding en manier van werken daarbij passen.
Van ‘ik vind psychologie leuk’ naar: wat vind je er precies leuk aan?
Neem drie heel verschillende studies: psychologie, economie en technische natuurkunde.
Een jongere kan zeggen: “Ik vind psychologie leuk.”
Maar wat spreekt hem of haar dan precies aan?
Mensen? Luisteren? Gedrag begrijpen? Onderzoek doen? Mensen helpen? De werking van de hersenen?
Of: “Economie vind ik leuk.”
Gaat het dan om cijfers? Geld? Ondernemerschap? Maatschappelijke ontwikkelingen? Strategie? Het begrijpen van hoe bedrijven en economieën werken?
En bij: “Technische natuurkunde lijkt me leuk.”
Is het dan het rekenen? Experimenteren? Uitzoeken hoe iets werkt? Het oplossen van complexe problemen? Of juist het moment waarop je na lang puzzelen ineens begrijpt hoe iets in elkaar zit?
Door verder te vragen, krijgt het woord leuk steeds meer betekenis. Misschien ontdek je dan wel dat een jongere die zegt “ik vind psychologie leuk” helemaal niet zozeer geïnteresseerd is in psychologie als vakgebied, maar vooral in mensen begrijpen en problemen analyseren. Of dat iemand die zegt “ik vind economie leuk” vooral enthousiast wordt van ondernemen en strategische keuzes maken.
Dat maakt een wereld van verschil wanneer je vervolgens naar opleidingen gaat kijken. Het gaat om de vraag achter de vraag. Daarom probeer ik in een studiekeuze gesprek niet alleen te vragen: “Wat vind je leuk?” maar vooral: “Wat vind je er precies leuk aan?” En “Wat zegt dat over hoe jij graag denkt, werkt en bezig bent?”
Een andere vraag die veel kan opleveren is: “Vertel eens over een moment waarop je iets deed en achteraf dacht: dit vond ik verrassend leuk.”
Juist zo’n concrete ervaring kan meer vertellen dan een lijstje met vakken of studies die iemand leuk vindt.
Want leuk is geen eindpunt van een studiekeuze. Het is een begin van een gesprek.
Kun je wel wat hulp gebruiken bij het maken van een studiekeuze?
Neem gerust contact met ons op.